Album to niezwykle pozytywne, klasyfikowane jako urban-pop utwory, z tekstami nacechowanymi osobistymi doświadczeniami i spostrzeżeniami artysty - warszawiaka z Senegalu. Singiel "My Village" promujący album błyskawicznie znalazł się na playlistach i listach przebojów wielu rozgłośni radiowych.

Tarkan, niegdyś jeden z "towarów" eksportowych Turcji o najsilniejszym potencjale, bożyszcze tłumów, całuśny gwiazdor orientalnego popu, dziś jest już nieco zapomniany. W dodatku management artysty nie bardzo chce (albo może) przebić się ponownie do globalnej publiczności, choć premiera nowego albumu jest do tego świetną okazję. I nie mam na myśli śpiewania po turecku, które do tej pory nikomu nie przeszkadzało. Jednak wypuszczanie informacji prasowych wyłącznie w tym języku zdecydowanie uszczupla grono ich odbiorców. Nie szkodzi, poradzimy sobie.

Ostatni tydzień sierpnia to już od ponad 42 lat w Zakopanem święto folkloru ludzi gór. Na kilka dni można oderwać się od motłochu pędzącego przez Krupówki w japonkach i góralskich kapeluszach oraz pseudopodhalańskich kapel grających w zakopiańskich knajpach co i na czym popadnie, byleby przypodobać się turystom. Zakopiański Międzynarodowy Festiwal Folkloru Ziem Górskich jest bowiem celebracją tradycji i etnicznej różnorodności. W tym czasie i tym miejscu liczy się autentyczność, szczerość i spontaniczność, które są przecież fundamentem kultury, sztuki i muzyki ludowej – zwłaszcza góralskiej.

20 sierpnia 2010, Zakopane, w ramach 42. Międzynarodowego Festiwalu Folkloru Ziem Górskich.

Muzykę Circle of Bards wyróżnia połączenie tradycyjnych celtyckich brzmień z ekspresja i rytmiką właściwą muzyce rockowej oraz z nastrojowymi tekstami nawiązującymi do świata rycerskich opowieści i pradawnych legend.

W świecie smoków, elfów i bardów

Jedni szaleją za Tolkienem, inni wspominają czytanie "hobbita" w szkole, jako najgorsza katorgę. Jednym miękną kolana na myśl o smukłych elfach, inni przewracają oczami. Jedni też z zainteresowaniem wysłuchują wykładów na temat niepowtarzalności magicznego świata i legend rodem z Śródziemia, inni od razu "maniaka" skreślają z listy znajomych. Odkąd pamiętam pomiędzy moimi znajomymi, a nawet członkami rodziny, toczy się zaciekły spór o sens istnienia elfów, trolli, goblinów i innych dziwacznych stworów. Nikt jednak nie zaprzecza, że legendy staroceltyckie, charakterem i tematyką tak zbliżone do historii pisanych przez J.R.R. Tolkiena, są wartościowe i niepowtarzalne. Czy podobny bój będzie się toczyć o Circles of Bards?