Goranovi Bregovićowi najlepiej wychodzą dwie rzeczy: granie muzyki i picie alkoholu. Pamiętam, że jeszcze jako nastoletnie dziewczę oglądając koncert Gorana zastanawiałam się, jakim cudem trzyma gitarę po wychyleniu butelki whisky za jednym posiedzeniem. A koncert brzmiał coraz lepiej.

Polski rynek zaatakowała mieszanka klezmerskich akordeonów, jazzowej trąbki, waltorni i elementów rocka. Disparates, grupa do tej pory w kraju niezauważona, teraz może stać się wyraźnym punktem na mapie alternatywnej rodzimej muzyki.

Jest w tej płycie coś złowieszczego. Coś tajemniczego i przerażającego kryje się pod dźwiękami i wychyla zza szepczących wokali. Kultura ludowa kojarzy się wielu osobom z czarami-marami, południcami i strachami na wróble, spluwaniem przez lewe ramię i uderzaniem podkową w próg. Jeżeli jest w tym choć odrobina prawdy, to Dagadana stworzyli album ludowy do szpiku kości.

Atmasfera wkroczyła w moje życie niejako przypadkiem. Przechadzając się pewnego upalnego dnia lata po Zakopanem zauważyłam kolorowy plakat z magnetyzującymi hasłami: "ethno", "world music"... Atmasfera zagrała pod Gubałówką. I choć w koncertowy wieczór góry uraczyły nas typowym dla siebie chłodem, atmo(a)sfera była naprawdę gorąca.

Płyta „Nattevåk” została wydana w lipcu 2006 roku przez Kirkelig Kulturverksted ( artystka współpracowała z tą wytwórnią również przy poprzednim krążku). Producentem płyty była sama Susanne Lundeng. Przy tworzeniu albumu artystkę wspierali Håvar Bendiksen (gitara, mandolina, akordeon i wokal), Arnfinn Bergrabb (bębny, instrumenty elektroniczne i wokal) i Trond-Viggo Solås (gitara basowa i wokal). Na krążku znajduje się dziesięć kompozycji, które są autorstwa Lundeng.