Przed chwilą wróciłam z występu Chorwackiego Zespołu Pieśni i Tańca LADO. Najkrócej i najprościej można opisać ich, jako „chorwackie Słowianki”, bo tak samo jak nasza grupa folklorystyczna przedstawiają swoje ludowe tańce, pieśni i muzykę w formie tradycyjnej obok autorskich, ciekawych choreografii.

O LADO sami Chorwaci mówią: „tańczące muzeum”, które to określenie bardzo mi się spodobało. Faktycznie różnorodność i barwność chorwackich strojów przykuwa uwagę, a fakt, że wszystkie one są odzwierciedleniem autentycznych ubiorów mniej lub bardziej ludowych budzi respekt. Poza ferią barw, członkowie grupy taneczno-śpiewaczej wykazują podczas występu rzadko spotykane gorące zaangażowanie w to co robią: głosy brzmią silnie i czysto, kroki taneczne zdają się być naturalne i bardzo proste (a takie zapewne nie są biorąc pod uwagę fakt, że znakomita ich większość opiera się na nienaturalnym „potrząsaniu” ciałem). Huczny aplauz wywołał także popis orkiestry LADO złożonej z instrumentalistów grających na tradycyjnych instrumentach – panowie zdają się przeżywać drugą młodość grając swoją tradycyjną muzykę.

Wszystko razem sprawia, że prawdziwy smakosz zespołów folklorystycznych może pochłaniać LADO całym sobą. Mnie jednak bardzo brakowało jednej z ważniejszych cząstek tej kolorowej układanki: tekstu. Nie za bardzo wiadomo o czym dziewczęta i chłopcy śpiewają, ale znając ludowe pieśni – o miłości lub przyrodzie. Nie wiadomo jednak ważniejszej rzeczy: dlaczego śpiewają? A ja chciałabym wiedzieć: co przedstawia choreografia? Czy stroje określają przynależność do warstwy społecznej? Stanu? Grupy wiekowej? Dlaczego stroje tak bardzo różnią się od siebie i jak wiążą się z choreografią? I tak dalej… Mnóstwo pytań kotłowało mi się w głowie, kiedy oczy podziwiały nadnaturalny ruch wirowy kolorowych par. Niestety – nikt nie kwapił się do odpowiedzi, a oficjalna strona internetowa nie zawsze jest dobrym wyjściem.

Z koncertu wyszłam w połowie, spiesznym korkiem, gdyż odbywająca się w Hali Wisły uczta ludowości sąsiadowała z ucztą piłki nożnej. LADO polecam zobaczyć, jeżeli tylko nadarzy się taka okazja. Jak zresztą każdy zespół promujący rodzimy folklor (w tym miejscu zapraszam na zakopiański Festiwal Folkloru Ziem Górskich), a chorwaccy artyści bezwzględnie zaliczają się do folklorystycznej ligi mistrzów.